Wielcy artyści

Fryderyk Chopin-mistrz fortepianu

Fryderyk Chopin urodził się 1 marca 1810 roku w Żelazowej Woli, niedaleko Warszawy. Pierwsze kontakty Fryderyka z muzyką dokonały się dzięki fortepianowi, na którym grywały jego matka i siostra. W wieku 6 lat mały Fryderyk miał już swojego nauczyciela gry na fortepianie, a w wieku 7 lat skomponował dwa polonezy: g-moll i B-dur, z których pierwszy został od razu opublikowany. Gdy miał 12 lat, jego pierwszy nauczyciel muzyki Wojciech Żywny zrezygnował z udzielania mu lekcji, uznając, że niczego więcej nie będzie już w stanie swojego podopiecznego nauczyć. Ponieważ był dzieckiem słabym i chorowitym, rodzice często wysyłali go na wieś, na świeże powietrze i słońce. W tym czasie słuchał wielu melodii i tańców Mazowsza i je zapamiętywał. Potrafił usiąść do fortepianu i bez nut i prób zagrać melodie, które słyszał.

Ukończył studia muzyczne w Warszawie, dużo koncertował i tworzył. W listopadzie 1830 roku wyjechał za granicę i już nigdy do Polski nie wrócił. Większą część swojego życia spędził w Paryżu, gdzie cieszył się wielką popularnością. Dawał koncerty i udzielał lekcji gry na fortepianie.

Kompozytor zmarł 17 października 1849r (miał 39 lat) w Paryżu i tam też został pochowany. Jednak serce Chopina przywiozła do Warszawy jego siostra. Zostało umieszczone w Kościele Świętego Krzyża w Warszawie.

Fryderyk Chopin jest uważany za najwybitniejszego polskiego kompozytora. Żył w okresie, który nazywamy romantyzmem. Tworzył w sposób niepowtarzalny i jak na  czasy, w których żył, bardzo nowoczesny.

Jego styl muzyczny można łatwo rozpoznać już po kilku dźwiękach. Chopin dowiódł, że fortepian to instrument o niespotykanych możliwościach brzmieniowych. W jego utworach można usłyszeć padający deszcz, salwy armatnie, płacz, szum wierzb, skocznego oberka. Jest to możliwe dzięki wspaniałej technice fortepianowej tego wybitnego twórcy oraz jego nadzwyczajnej wrażliwości.

Twórczość Fryderyka Chopina wpłynęła znacząco na dalszy rozwój muzyki fortepianowej.

W swoich kompozycjach Chopin często nawiązywał do polskiej muzyki ludowej. Nieobce mu były taneczne rytmy kujawiaka, mazura,czy poloneza. Ta nacechowana polskością muzyka była wyrazem miłości do Ojczyzny, za którą kompozytor tęsknił przez całe życie.